
bir ân’da yok oluyorum.. kendimden!
dilsiz kalıyorum her hecemde
sustukça yiti/ri/yorum
çekimserim.. hayata
katre-i gâm ile hemhal olmuş
sıkıca sarılmışım yokluğa
bitmişliklerim büyüklüğünce yalnızlık çizmişim
en silinmeyen kalemimle
..
konuşuyorum hay beye
bilmiyorum kim girdi içime
söz hakkımı alıp elimden başlamış konuşmaya
söz vermiş/im yaşanacaklara
sessizce gidiyor hayat/ım
ve ben
sadece
seyr’ediyorum
~
hayr/et Rabbim
hayr
eyle
tek vâr’ım(ız)sın
~
feryâd-u gâm








